Maślak zwyczajny (Suillus luteus)

Wygląd

Kapelusz dorasta do 15 cm średnicy. Początkowo jest półkulisty, później poduchowaty i rozpostarty. Koloru ciemnokasztanowego, czerwonobrązowego, czakoladowobrązowego, czasami z fioletowym odcieniem. Powierzchnia gładka, lśniąca; po deszczu lepka i silnie śluzowata a w czasie suchym promieniście włóknista. Skórka dość łatwo daje się ściągnąć z prawie całej powierzchni. Hymenofor rurkowaty, rurki cytrynowożółte, potem złotożółte; pory żółte a na starość żółtobrązowe. Hymenofor u młodych owocników zakryty białą osłonką, później łatwo daje się oddzielić od miąższu kapelusza.

Trzon walcowaty, twardy, w górnej części cytrynowożółty i drobnoziarnisty na powierzchni, dołem brązowawy. Osłonka chroniąca hymenofor podczas wzrostu pęka i pozostawia na brzegu kapelusza i trzonie strzępki, początkowo białawe a potem fioletowawobrązowe. Na trzonie utrzymują się w formie pierścienia, zanikającego w miarę wzrostu grzyba. Miąższ początkowo jędrny potem miękki, soczysty, łatwo nasiąkający wodą. Zapach i smak bardzo przyjemne.

Przeczytaj czy należy z maślaków ściągać skórkę.

Występowanie

To bardzo pospolity grzyb. Rośnie zawsze w towarzystwie sosny. Możemy go spotkać od maja do listopada, zwykle w dużych skupieniach. Bardzo często duża część owocników jest mocno zaczerwiona.

Maślaki znajdują się na liście grzybów dopuszczonych do obrotu handlowego i przetwórstwa.

Podobne są inne odmiany maślaków - wszystkie jadalne.

Zastosowanie w kuchni

Maślaki to bardzo cenione przez smakoszy grzyby jadalne. Możemy je dusić, smażyć, gotować. Młode, jędrne okazy można także marynować. Nie nadaje się jednak do suszenia, szczególnie w warunkach domowych. 

Zobacz przepisy na: maślaki duszone w śmietanie , kluski ze świeżymi grzybami , zupę grzybową po wiejsku